Historia od roku 1996

W roku 1996 po śmierci Profesora Elsnera roku ze struktury Instytutu Maszyn Cieplnych wydzieliły się Zakład Kotłów i Termodynamiki oraz Zakład Maszyn Tłokowych i Techniki Regulacji stając się samodzielnymi jednostkami organizacyjnymi (Katedrami) Wydziału Budowy Maszyn odpowiednio:
  • Katedrą Kotłów i Termodynamiki,
  • Katedrą Maszyn Tłokowych i Techniki Sterowania.

Dyrektorem Instytutu Maszyn Cieplnych został prof. dr hab. inż. Stanisław Drobniak, a jego zastępczynią dr hab. inż. Alicja Jarża prof. PCz.
W latach 1996-2007 w strukturze Instytutu następowały zmiany organizacyjne związane z tworzeniem kolejnych zakładów.
W roku 2007 w strukturze Instytutu działało pięć Zakładów:

  • Zakład Mechaniki Płynów i Komputerowego Wspomagania Procesów Cieplno-przepływowych - kierownik Zakładu: prof. dr hab. inż. Stanisław Drobniak,
  • Zakład Aerodynamiki Środowiska i Ekonomiki Użytkowania Energii -
  • kierownik Zakładu: dr hab. inż. Alicja Jarża, prof. PCz., od lutego 2007 dr inż. Maciej Podolski
  • Zakład Numerycznej Mechaniki Płynów - kierownik Zakładu: dr hab. inż. Andrzej Bogusławski, prof. PCz.
  • Zakład Modelowania i Optymalizacji Procesów Cieplnych – kierownik Zakładu: dr hab. inż. Roman Klajny, prof. P.Cz, od lutego 2007 dr inż. Dariusz Asendrych
  • Zakład Aerodynamiki Maszyn Przepływowych - kierownik Zakładu: dr. hab. inż. Witold Elsner.

Jesienią 2005 roku Dyrektorem Instytutu został dr hab. inż. Andrzej Bogusławski, prof. P.Cz., a jego zastępcą dr hab. inż. Witold Elsner prof. PCz.

Rok 2008 zaznaczył się dużymi zmianami w strukturze organizacyjnej Instytutu. Zlikwidowane zostały bowiem dwa Zakłady: Zakład Aerodynamiki Środowiska i Ekonomiki Użytkowania Energii oraz Zakład Modelowania i Optymalizacji Procesów Cieplnych. Przyczyną likwidacji pierwszego z nich była nieoczekiwana śmierć w grudniu 2006 roku prof. Alicji Jarża, drugiego z kolei odejście, również w roku 2006 prof. Romana Klajnego na Wydział Inżynierii i Ochrony Środowiska. Pracownicy ze zlikwidowanych Zakładów zasilili obsady Zakładów pozostałych o pokrewnych zainteresowaniach naukowych.  Od 01.04.2010 decyzją Rady Wydział do struktury IMC włączona została Katedra Kotłów i Termodynamiki, utrzymując swą nazwę jako Zakład Kotłów i Termodynamiki. Szczegółowy przebieg zmian organizacyjnych obrazuje poniższa tablica.

Kolejne zmiany w strukturze organizacyjnej nastąpiły w roku 2011, kiedy do Instytutu Maszyn Cieplnych, na prawach Zakładu, włączony został Instytut Maszyn Tłokowych i Techniki Sterowania. Natomiast zakłady Aerodynamiki Maszyn Przepływowych i Mechaniki Płynów zostały połączone w jeden Zakład Mechaniki Płynów i Maszyn Przepływowych.

W 2012 roku Dyrektorem Instytutu został Prof. dr hab. inż. Witold Elsner a jego zastępcą dr inż. Monika Kosowska-Golachowska. Od roku 2016 zastępcą Dyrektora Instytutu jest dr hab. inż. Wojciech Tutak, prof. PCz.
Szczegółowy przebieg zmian organizacyjnych w kolejnych latach obrazuje poniższa tabela.

 

W pracach badawczych prowadzonych w IMC, w omawianym okresie, można wyróżnić dwie odrębne tematyki a mianowicie; rozwój metod modelowania procesów przepływowych i cieplnych i modelowanie wybranych procesów aerodynamiki środowiska i lokalnej polityki energetycznej.

Prace badawcze prowadzone w IMC w ramach pierwszej z wymienionych tematyk dotyczyły metod rozwoju metod modelowania procesów przepływowych i cieplnych znajdujących zastosowanie w wielu dziedzinach przemysłowych. Jednym z kierunków były badania z zakresu problematyki niestacjonarnej aerodynamiki maszyn przepływowych i optymalizacji palisad łopatkowych, w tym analiza zagadnień modelowania przejścia laminarno-turbulentnego przy wykorzystaniu równania transportu współczynnika intermittencji. Ten kierunek badań ma kluczowe znaczenie dla podniesienia sprawności przepływowej turbin gazowych wykorzystywanych w silnikach lotniczych oraz energetyce zawodowej.

Numeryczne i eksperymentalne badania izotermicznych i nieizotermicznych przepływów swobodnych dotyczyły analizy fizyki tych przepływów, w tym w szczególności zagadnienia generacji zjawiska niestabilności absolutnej w przepływach o niejednorodnej gęstości oraz w strugach przeciwprądowych. Zjawisko to, którego dotychczas nie wykorzystywano w urządzeniach przemysłowych, pozwala na istotną intensyfikację procesów mieszania, np. w palnikach dyfuzyjnych wykorzystywanych w silnikach lotniczych. Kontynuacja tego kierunku badań może przyczynić się do redukcji emisji tlenku azotu oraz poprawy sprawności spalania w komorach spalania silników lotniczych.

Kolejny kierunek badań dotyczył numerycznego modelowania przepływów ze spalaniem, w ramach którego po raz pierwszy Polsce zastosowano do analizy przepływu turbulentnych ze spalaniem metodę LES. Metody LES stosowane do modelowania przepływów ze spalaniem znalazły się w centrum zainteresowania wiodących przedsiębiorstw europejskich produkujących silniki lotnicze. Rozwój tej tematyki stwarza możliwości udziału w kolejnych projektach europejskich oraz może pozwolić na nawiązanie współpracy dwustronnej z przedsiębiorstwami produkującymi zarówno silniki lotnicze jak silniki spalinowe dla przemysłu samochodowego.

Kolejnym przykładem nowych możliwości wykorzystania metod matematycznego modelowania jest zastosowanie ich w analizie przepływu masy papierniczej, których celem jest podniesienie efektywności separacji zanieczyszczeń materiału adhezyjnego, których nawet niewielka ilość obniża sprawność procesu technologicznego. Badania z tego zakresu prowadzone są w Instytucie już od kilkunastu lat.

Modelowanie wybranych procesów aerodynamiki środowiska poświęcone jest głównie badaniom zjawisk zachodzących w wiatrowej strefie przyziemnej. Struktura pola wiatru w warstwie przyziemnej jest bowiem czynnikiem o istotnym znaczeniu, wpływającym na warunki klimatyczne i zdrowotne obszarów zabudowanych, determinującym wymaganą wytrzymałość konstrukcji budowlanych, wspomagającym naturalną wentylację oraz rzutującym na straty ciepła. Specyfika podejścia do zagadnień modelowania zjawisk przepływowych zachodzących w tym obszarze, reprezentowanego w badaniach prowadzonych w Instytucie Maszyn Cieplnych, polega na uwzględnieniu w przepływie zjawisk o losowym i periodycznym charakterze zmienności. Uzyskane w trakcie badań rezultaty wskazują na konieczność uwzględnienia roli oscylacyjnych podmuchów wiatrowych jako odrębnego elementu niestacjonarności w strefie przyziemnej, bowiem ich wpływ na strukturę pola prędkości w warstwie wiatrowej i zachodzące tam procesy turbulentnego transportu masy jest bardzo istotny. Badania z tego zakresu zostały ostatnio rozszerzone o zagadnienia dyfuzja zanieczyszczeń. Powyższa tematyka ta jest spójna z priorytetami programów Europejskich w zakresie zrównoważonego rozwoju aglomeracji miejskich. Wpisuje się również w cele programu COST Action C20 (Urban Arena), w którym IMC aktywnie uczestniczy.

Kontakty z zagranicznymi ośrodkami naukowymi zaowocowały udziałem w wieloletnich projektach finansowanych ze środków Unii Europejskiej w ramach programów ramowych. Z tego samego źródła uzyskano środki finansowe na dwa programy dydaktyczne Tempus-Phare i Leonardo da Vinci. W ramach współpracy naukowej finansowanej przez rządy Czech, Francji i Flandrii IMC współpracuje z Instytutem Termomechaniki Czeskiej Akademii Nauk, INPG (Grenoble) i z Vrije Uversiteit w Brukseli oraz z University of Gent. Instytut Maszyn Cieplnych od 1997 roku pełni rolę krajowego Centrum Pilotowego organizacji ERCOFTAC (European Research Community on Flow, Turbulence and Combustion), wspomaganego finansowo przez agendy rządowe Polski.

glqxz9283 sfy39587stf02 mnesdcuix8
sfy39587stf03
sfy39587stf04